Obecnie istnieją aż trzy systemy opodatkowania przychodów ze sprzedaży.  O tym, jaki podatek  będzie musiała zapłacić osoba sprzedająca nieruchomość decyduje moment jej nabycia.

I tak:

1) nabyte do końca 2006 roku - Za sprzedaż nieruchomości nabytych przed 1 stycznia 2007 roku, zbywca zobowiązany jest do zapłaty 10% podatku od przychodu uzyskanego z takiej transakcji. Podatek nie obowiązuje, jeżeli upłynie 5 lat między nabyciem nieruchomości a jej sprzedażą, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie. Ustawodawca przewidział jednak zwolnienie od podatku. Możliwe jest odliczenie kwoty wydatków (np. planowanych do poniesienia na wybudowanie domu lub zakup mieszkania) wprost od przychodu ze zbycia nieruchomości. Wymogiem jest wydatkowanie zadeklarowanych kwot w ciągu 2 lat kalendarzowych od daty zbycia.

2) nabyte po 1 stycznia 2007 r. do końca 2008 roku - zbywca zobowiązany jest do zapłaty 19% podatku od dochodu uzyskanego z takiej transakcji. Jest to różnica między przychodem ze sprzedaży nieruchomości oraz kosztami jej nabycia. Do kosztów wliczyć tu można nie tylko kwotę zapłaconą za nieruchomość, ale także kwoty wydane chociażby na wycenę nieruchomości i prowizję zapłaconą pośrednikowi. Podatek nie obowiązuje, jeżeli upłynie 5 lat między nabyciem nieruchomości a jej sprzedażą, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie. Ustawodawca przewidział jednak zwolnienie od podatku, dla niektórych nieruchomości zbywanych przed tym terminem, nazywane popularnie ulgą meldunkową. Dotyczy ona właścicieli nieruchomości, którzy chcą ją zbyć i byli oni zameldowani w budynku lub lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Zbywca nieruchomości musi złożyć w terminie 14 dni od dnia odpłatnego zbycia nieruchomości (lub prawa majątkowego) oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia. Oświadczenie to należy złożyć w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

3) nabyte po 1 stycznia 2009r - zbywca zobowiązany jest do zapłaty 19% podatku od dochodu uzyskanego z takiej transakcji. Jest to różnica między przychodem ze sprzedaży nieruchomości oraz kosztami jej nabycia. Do kosztów wliczyć tu można nie tylko kwotę zapłaconą za nieruchomość, ale także kwoty wydane chociażby na wycenę nieruchomości i prowizję zapłaconą pośrednikowi. Podatek nie obowiązuje, jeżeli upłynie 5 lat między nabyciem nieruchomości a jej sprzedażą, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie. Zbywca może zbyć nieruchomość przed upływem 5 lat i uniknąć płacenia podatku, ale uzyskane środki musi przeznaczyć na cele mieszkaniowe. W przypadku sprzedaży nieruchomości, na wydanie pieniędzy na własne cele mieszkaniowe podatnik ma dwa lata podatkowe, a nie kalendarzowe (jak to miało miejsce w przypadku nieruchomości nabytych przed 1 stycznia 2007 roku). Rok podatkowy jest liczony od początku roku następującego po danym zdarzeniu. Sprzedając więc taką nieruchomość z dniem 1 stycznia 2010 roku, podatnik ma czas aż do 31 grudnia 2012 roku, na wydanie pieniędzy na własne cele mieszkaniowe.

Do końca 2011 r. obowiązywać będą trzy różne formy opodatkowania dochodu ze zbycia nieruchomości. Aby uniknąć zamieszania, należy zawsze sprawdzić jak brzmiała ustawa w momencie, kiedy staliśmy się właścicielem nieruchomości.

U.D.

*Powyższe informacje należy zweryfikować w Urzędzie Skarbowym.